'Johan Derksen pleegt karaktermoord op Jordi Cruijff met ongegronde uitspraken'

Milan Keskin

• Bijgewerkt: 12 feb. 2026 11:17 CET
• 4 min leestijd

Column

COLUMN - De discussie over Ajax wordt steeds vaker gevoerd aan talkshowtafels in plaats van op het veld of in bestuurskamers. Nog voordat Jordi Cruijff daadwerkelijk zijn stempel heeft kunnen drukken op het beleid, ligt hij al onder vuur. Met name Johan Derksen trekt in Vandaag Inside fel van leer tegen de nieuwe technisch directeur. Kritiek hoort bij topvoetbal, maar wat hier gebeurt, schuift gevaarlijk op richting publieke afrekening zonder inhoudelijke basis.

Er is kritiek. En er is karaktermoord.

Wat er de afgelopen weken rondom Jordi Cruijff gebeurt, valt in de tweede categorie. Nog voordat de nieuwe technisch directeur van Ajax één transferwindow volledig heeft doorlopen of één structurele beleidskeuze zichtbaar resultaat heeft opgeleverd, wordt hij in talkshows al publiekelijk afgeschreven.

Met name Johan Derksen trekt fel van leer in Vandaag Inside. Hij spreekt over een “Spaanse invasie”, beweert dat Cruijff “een bloedspoor achterlaat” en stelt dat hij “nauwelijks een verleden” heeft. Volgens Derksen faalt de Ajax-directie hopeloos door hem zijn gang te laten gaan.

Dat mag gezegd worden. Maar het gaat te ver.

Kritiek is gezond. Vooringenomenheid niet.

Laat één ding duidelijk zijn: wij bij FootballTransfers zijn niet heilig. Wij plaatsen de uitspraken van Derksen. Wij geven ze een podium. We berichten over wat er in Vandaag Inside wordt gezegd, omdat het nieuwswaarde heeft en het debat voedt. Maar dat betekent niet dat wij het ermee eens zijn. Sterker nog: wij vinden dat deze uitspraken de grens van fatsoenlijke, inhoudelijke kritiek overschrijden.

Cruijff is sinds begin februari officieel in dienst. Ajax staat vierde in de Eredivisie met 39 punten uit 22 wedstrijden. Er is sportieve onrust. Er is bestuurlijke spanning. Interim-trainer Fred Grim leidt het seizoen uit. Achter de schermen wordt gereorganiseerd. Dat is de context. Wat ontbreekt, is bewijs dat Cruijff Ajax “afbreekt”.

De mythe van de ‘Spaanse invasie’

De aanstelling van Óscar García bij Jong Ajax – als opvolger van Willem Weijs – werd door Derksen aangegrepen als hét bewijs dat de club haar identiteit verliest. Dat García drie Spaanse stafleden meeneemt, wordt neergezet als cultureel verraad.

Maar sinds wanneer is nationaliteit een beleidsargument?

Ajax heeft in haar rijke geschiedenis altijd internationale invloeden gekend. Van buitenlandse trainers tot buitenlandse spelers die de club kleur gaven. Het idee dat “Spaans” per definitie haaks staat op “Ajax-cultuur” is een karikatuur. Jari Litmanen, Dusan Tadic, Zlatan Ibrahimovic, Luís Suarez, Antony en ook Lasse Schöne. Allemaal buitenlandse spelers die Ajax kleur hebben gegeven.

Sterker nog: als we voetbal reduceren tot paspoorten, verliezen we precies datgene waar Ajax altijd groot in was – visie, opleiding en inhoud. Niet afkomst.

“Gewone voetballer, gewone trainer”?

Johan Derksen stelde dat Jordi Cruijff “geen bijzondere voetballer en geen bijzondere trainer” was. Los van het feit dat zijn loopbaan – van FC Barcelona tot Manchester United – allesbehalve doorsnee was, is de relevantie van die opmerking twijfelachtig. Een technisch directeur wordt niet beoordeeld op hoeveel panna’s hij in 1998 maakte, maar op zijn strategische visie en leiderschap. Het is te vroeg om te concluderen dat Cruijff faalt. Maar het is ook te vroeg om te concluderen dat hij slaagt.

Wat we nu zien, is geen analyse. Het is framing.

Bestuurlijke verantwoordelijkheid

Johan Derksen richt zijn pijlen ook op de directie en Raad van Commissarissen van Ajax. Zij zouden lijdzaam toezien hoe de club wordt “overgenomen”. Maar laten we eerlijk zijn: als een technisch directeur geen ruimte krijgt om zijn eigen staf samen te stellen, waarvoor stel je hem dan aan? Wie verantwoordelijkheid draagt, moet ook mandaat krijgen. Anders is het symboolpolitiek.

En ja, Ajax heeft de afgelopen jaren bestuurlijk fouten gemaakt. Die geschiedenis rechtvaardigt kritische vragen. Maar dat betekent niet dat iedere nieuwe bestuurder bij voorbaat verdacht is.

Praatprogramma’s en hun rol

Het probleem zit dieper dan alleen deze casus.

Praatprogramma’s zijn entertainment. Ze leven van stellingnames, van conflict, van uitgesproken meningen. Dat is hun goed recht. Maar wanneer die dynamiek doorslaat in persoonlijke diskwalificaties zonder feitelijke onderbouwing, ontstaat een klimaat waarin beleid al mislukt is voordat het begonnen is.

Dat helpt niemand. Niet de club. Niet de spelers. En uiteindelijk ook niet de supporter.

Ajax moet pal staan

Ajax moet hier niet emotioneel op reageren. Maar de club mag wél pal staan voor haar mensen. Cruijff verdient de ruimte om zijn visie uit te rollen. Om beoordeeld te worden op resultaten, niet op vooroordelen.

Kritiek? Altijd welkom.

Analyse? Graag.

Maar karaktermoord vóór de eerste echte beleidsronde?

Dat is goedkoop.

En dat mag gezegd worden.