-
Achtergrond
- 24 sep. 2026
Real Madrid veranderde de transfermarkt voorgoed, blijkt nu
Real Madrid trok deze zomer de aandacht met de komst van Yan Diomande voor 125 miljoen euro. Toch zat de interessantste transferzet van de Madrilenen niet aan de inkomende kant, maar juist in de manier waarop de club spelers verkocht.
Door de financiële voorsprong van de Premier League wordt het voor Europese topclubs steeds belangrijker om inkomsten uit transfers te halen. PSG boekte afgelopen zomer bijvoorbeeld meer dan honderd miljoen euro transferwinst. Real Madrid, Barcelona en Bayern München konden daardoor allemaal maar één absolute topaankoop doen.
Real Madrid maakt van uitgaande transfers langetermijninvesteringen
Gonzalo García was met zijn transfer naar Fulham voor veertig miljoen euro de grootste reguliere uitgaande transfer van Real Madrid. Maar het bedrag vertelt niet het hele verhaal.
De Spaanse grootmacht verkocht daarnaast zes spelers voor tien miljoen euro of minder. Op papier lijken dat bescheiden deals, maar Real Madrid heeft zich in vrijwel al die transfers ingedekt voor de toekomst. De club laat talenten of spelers zonder directe plek in de selectie vertrekken, maar houdt wel een flink belang in hun verdere ontwikkeling.
Bij García is dat goed zichtbaar. Real Madrid heeft volgens The Athletic recht op dertig procent van een toekomstige transfersom. Ook bedong de club een recht van eerste weigering en terugkoopclausules die vanaf zijn tweede seizoen bij Fulham gelden.
García speelt dus weliswaar voor Fulham, maar Real Madrid houdt nog altijd veel invloed op zijn toekomst.
Ook bij César Palacios is die aanpak toegepast. De aanvallende middenvelder vertrok voor tien miljoen euro, terwijl Real Madrid naar verluidt vijftig procent van zijn economische rechten behield. Manuel Ángel maakte eveneens een transfer waarbij de Madrilenen vijftig procent van de rechten én een recht van eerste weigering vasthielden.
Fran González en Víctor Valdepeñas vertrokken respectievelijk naar Sevilla en Fiorentina. Ook in die deals heeft Real Madrid een doorverkooppercentage van vijftig procent laten opnemen.
| Speler | Nieuwe club | Transfersom |
|---|---|---|
| Gonzalo García | Fulham | €40.0M |
| César Palacios | Fulham | €10.0M |
| Fran García | Real Betis | €4.0M |
| Mario Martín | Getafe | €3.5M |
| Fran González | Sevilla FC | €1.0M |
| Dani Ceballos | Real Betis | Transfervrij |
| Franco Mastantuono | Fiorentina | Huurtransfer |
| Daniel Carvajal | Zonder club | - |
| David Alaba | Zonder club | - |
Nico Paz is het perfecte voorbeeld voor Real Madrid
De transfer van Nico Paz naar Como liet Real Madrid al zien hoeveel deze constructies kunnen opleveren. De Argentijn vertrok in 2024 voor zes miljoen euro naar Italië, destijds een koopje. Paz groeide vervolgens uit tot een van de smaakmakers in de Serie A.
Real Madrid had zich echter goed voorbereid. De club had een doorverkooppercentage van vijftig procent én meerdere terugkoopopties opgenomen. Deze zomer kon de club hem voor slechts tien miljoen euro terughalen, maar besloot Real Madrid dat niet te doen. In plaats daarvan verkocht de club de resterende rechten op Paz voor zestig miljoen euro aan Como.
Daarmee werd Paz het bewijs dat een club talenten elders kan laten doorontwikkelen, zonder alle controle los te laten.
Niet iedere speler zal zich natuurlijk ontwikkelen zoals Nico Paz. Toch heeft Real Madrid met deze aanpak een interessante markt aangeboord: relatief weinig risico, maar wel de kans op grote opbrengsten in de toekomst. Andere clubs werken ook met terugkoopclausules en doorverkooppercentages, maar nergens lijkt het zo structureel onderdeel van het transferbeleid als bij Real Madrid.